اندر حکایات من و همسر جان ...

همسر جان داره تو اتاق خواب لباس میپوشه که بره بیرون .. من میرم تو اتاق خواب که اتو و میز اتو بردارم .. همسرجان زیر لب با خودش زمزمه میکنه:

گویند بخواب تا به خوابش بینی / ای بیخبران چه جای خواب است مرا؟

من (در حالیکه به تخت اشاره میکنم):

اینجا .. اینجا جای خواب است تو را

.................................

* من : خوشم میاد عین خودمی، آدم مادی نیستی، باور کن اگه خسیس بودی عمرا زنت نمیشدم

همسر جان: جدی؟ پس چیکاره م میشدی؟

....................

این پست آهنگ ندارد .. خودتون یه چیزی گوش کنین